மறைந்த நிலா

இரவின் பனி தலைநனைக்க
நின்று கொண்டிருந்தேன்
பேருந்து நிறுத்தமொட்டிய
பூங்காவில் .

இங்குமங்கும்
சிறகடித்துத் திரியும் பட்டாம்பூச்சிகளாக
பல மொழிகளில் மழலைகளின்
இசை மழை.
இதயம் நகராது நிற்க
வந்துவிட்ட கடைசிப் பேருந்தில்
ஏறிக்கொண்டேன்.
ஏதோ யோசனையிலிருந்தவனை
கலைத்துப்போட்டது ஒரு பெரும்சிரிப்பு.

முன் இருக்கையில்
காதலன் வேண்டாமென்று
மறுத்தும்
விழுந்துவிட்ட தூசியை
ஊதி எடுத்துக்கொண்டிருந்தாள்
காதலி

ஒரு புன்னகை உதிர்த்து
இருக்கையில் சாய்ந்து கொண்டேன்
வானில் மேகத்திற்குள்
தன்னை மறைந்து கொண்டது
நிலா